25.7.12

trafik lambalarına iyi davranmak bir erdemdir mesela

nesnelerin hissedebileceğine inanmayanlardansanız okurken çok sıkılabilirsiniz, uyarayım

trafik lambaları çok hüzünlü

çok senedir bunu söylüyorum ancak insanlar nedense onları hüzünlü bulmuyor. hüznü hissedebilenler de bunun nedenini tam olarak anlayamıyorlar. anlamıyorum aslında insanları ya da trafik lambalarındaki hüzün o kadar yaşamlarını içine işlemiş ki veyahut bunu insana has saymışlar ki göremiyorlar onların üzüntülerini.
düşünsenize, kimse trafik lambalarında beklemeyi sevmiyor neredeyse. onların değişmesini istiyor herkes ve değiştiklerindeyse çekip gidiyorlar. huzursuzlanıyor insanlar onların yanlarında beklerken genellikle, zaman yediklerini veyahut kendilerine garezleri olduğunu düşünüyorlar ki trafik lambaları kızsalar çok haklı olurlardı bunu yapmakta. insanlar sokak lambalarına teşekkür edebiliyor, ağaçlara sarılıyor, trafoları boyayabiliyorlar ama trafik lambalarını kimse umursamıyor. ayrımcılık yapılıyor burada, kimse hüzünlü trafik lambalarını teselli etmiyor. sadece onları kullanmak için, çıkar için dokunuyorlar onlara ki bu da yeni başladı sayılır şu ışık değiştirmek için basılan tuşlarla. kullanılmış ve yalnız hissediyolar trafik lambaları ve bu bizim suçumuz. evet, trafik lambaları çok hüzünlü şeyler..

düşününce hayatı güzel yapan anları da var bence trafik lambalarının. hani o'nunla yürürken yol biraz daha uzun sürsün diye tam karşıdan karşıya geçecekken kırmızı yandığında minnet duymuyor musunuz trafik lambasına? o bekleyişlerde dikkatiniz dağılsın ve bir sonraki kısa süreli yeşil ışığı da kaçırın veyahut kırmızı ışık daha uzun sürsün istemiyor musunuz? hayata yapışmış ve birlikte yaşanılmayı öğrenilmesi gereken şeylerden trafik lambaları, gözardı etmekten vazgeçin onları. çünkü çok üzülüyorlar aslında..

bu hüznü en çok fazla kalabalık olmayan kavşakların ışıklarında hissedersiniz aslında, çünkü işlek caddelerde o kadar çok kötü bakışa ve söze maruz kalmışlardır ki yok etmişlerdir çoktan benliklerini. hissiz, donuk ve yapay olmuşlardır sadece tıpkı birer robot gibi. ama o köşe başındaki fazla işlek olmayan yolun lambaları daha bir tutunur haldedirler hayata, hayatta kalmaya çabalarlar hatta her gün onları kullanmak zorundaysanız "her geçişte kırmızıyla karşılaşıyorum" veyahut "sanki bazen çok daha uzun sürüyor" gibi düşüncelere kapılırsınız çünkü her ne kadar sizler onların yanında beklerken huzursuz bile olsanız onlar sizin varlığınızı rahatlatıcı bulurlar ve her şeye rağmen biraz daha yanlarında kalmanızı isterler..

trafik lambalarına iyi davranırsanız dünyanız daha sevimli olabilir bence.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder