4.4.12

ş:ovalye

"zamanı gelince seni de yiyeceğim" deyip kenara koydu şövalyeyi ejderha. gerindi ve kaşındı. şövalyenin metal çubuğuyla çizdiği pulunu ovaladı iz kaldı mı diye. krem sürse geçer miydi acaba. pulların kaşınmıyor olması mutluluk vericiydi onun için. ninesinin dökülen pullarını hatırladı çocukluk anılarından. gülümsedi. şövalye titrerken zırhı ses çıkarıyordu. kısık gözlerle ona bakıp onu uyarmayı düşündü ama vazgeçti. gidip kenara bıraktığı elma ağacını aldı. kopardığı minik elmacıklardan bir ikisini şövalyeye fırlattı. biri zırha isabet edip parçalandı. kurumuş dallardan yapılma döşeğine uzandı ve kopardığı elmaları ağzına atmaya başladı yavaş yavaş. "bir dahakine şarkı söylemeyi bilen birilerini esir almalıyım" diye homurdandı. şövalye olayları anlamaya çalışıyordu hala rafın üzerindeki kase/hücresinde..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder