4.4.12

işteöylebirşeyler

nefes al, nefes ver, nefes al, nefes ver; sakın unutma ve aksatma


"özlenilen şeyin anılar mı, olaylar mı yoksa kişiler mi olduğuna dikkat ettin mi hiç? özlerken dikkat ediliyor muymuş? dikkatin nerede? nerede sorusuna hep -sin ekleyenlerden misin yoksa? hayat sana ne zormuş.." demiş


kelebekler sıkılıyor mudur? kelebek kadar ömrün olsa sıkılır mısın yine de? mutluluğu kelebek ömrü kadar bulanlar mutlu olmaktan en çok sıkılanlardır gibime geliyor nedense


bugün dışarıdan çok uzaktaydım ve keklerin hep kabardığı, bazı şeylerin çok farklı olduğu dünyalar düşledim. sonra da uyudum onları unutmak için.


ruhum olsa satar mıydım diye düşünüyorum bazen ama siz lütfen kendinizinkileri satmayın


insanlar mutsuzken hayat daha sıkıcı gibi

sanki yazacak hiç bir şeyim yok..


bolca enter'a basmışken devam edeyim bari;

yeni bir kitap okuma şeysi düzenliyoruz. feysbuk linki burada. alsancak nar çay kahve evi'nde 14 nisanda toplanıp kitap bir iki saat kitap okuyacak sonra da muhabbet edeceğiz. muhabbet etmesek de biraz kitap okuyacağız falan filan. davetlisiniz sizler de. adamların filtre kahveleri çok güzel..


metucon yaklaşıyor, ankara yolu göründü bana. ufak bir ankarafobimin varlığını kabul ediyorum zira büyük ölçüde geçti; daha fazla idi. şimdi metucon, çatı ve dost'a girip bir iki kitap alma arzum var sadece ya da ben öyle düşünmeye çalışıyorum. neyse, gidip nasıl olacağını görmek gerek.

ben bu aralar çok sıkılıyorum.. 




birazdan sıkılıp silecekmişim gibi geliyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder