20.2.12

kılşab

Dünyanız yıkıldığında gözünüzün önünde sadece bir örtü kalır gerçeklik adında, düşünmeden baktığınızda örtü her şeyi kapatır ve normlara sıkışıp normal bakarsınız dünyaya. Yokolmuş dünyalarınız varsa sizin de, sıkıcıdır o örtü üzerine daha önce kurduğunuz tüm o güzel şeylerin yanında. Ama yıkılıp gitmiştir o dünya; belki bir değişim belki birinin giderken dokunduğu o ilk domino taşı ve daha kötüsü birinin gelirken dokunduğu domino taşı.. Dünyaları yıkmak inanılmaz kolay doğru taşlarla..
Örtüyü yırtıp atmak istiyorum sadece, yoketmek tüm o göz bağını ve görmek istiyorum. Göremediğim bir şeyler olduğunu hissedebiliyorum dünyada, görebilmek istiyorum. Gözlerimi yerinden çıkarıp dünyaya bakmak istiyorum.. Bu sadece bir mecaz umarım..
Filtrelerle karşılaşıyorum düşlerimin aralarında, düşünmemi birileri engellemiş bazı şeyleri; sıkışmış filtreler, çıkmıyorlar. Kirliler, kokuyorlar, mide bulandırıyorlar.. Düşünceleri bulandırıyorlar..
vebazenöylegeliyorkikelimelerinboşluklarınadolabilecekyepyenidünyalarvaramabudünyalarokadaralakasızvemerakuyandırıcıkieğeronlarınherbirinigörebilecekolsamsadecedahafazlasınıgörebilmekadınadahakısakelimelerseçerekyazmayıdeneyebilirdim
Fark ettim ki boşlukta asılı duran karakterler ve kahramanlarım var. Dünyalarım yok olunca yurtsuz ve zamansız kalmışlar boşlukta. Yeni dünyalara ihtiyacım var.. Görebildiğimi hissetmeye ihtiyacım var ya da tüm hislerimden kurtulmaya ihtiyacım var çünkü onları hepsi normların birer kollarıymış gibi geliyor üzerime yüklenen..
Büyüyünce varoluşçu olacağım zaten.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder