4.2.11

patapatapatapon

Soğuk hava fazlaca sessiz harf barındırıyor içinde sanki. İliklerime işleyen soğuğu kovalamak için ellerimden onlara sesli harf üflüyorum. Ses çıkmıyor, kelime oluşmuyor. Isınmıyorum da zaten. İnsanlara bir şeyleri açıklamanın gittikçe zorlaştığı bir mevsim kış. Sözcüklerin anlamları mı donuyor havada nedir, anlamıyorum ama düşünülenleri sözcüklere dökünce ortaya çıkan şey ile düşünülen arasında çokça fark oluşuyor. Belki soğuk zihnimizde iletkenlik azalımına neden oluyordur. Zihnimiz bize doğru iletiyor mu her düşündüğünü? Biz, kalbimiz ve zihnimiz farklı kişiler zaten. Arada ego çay içmeye geliyor olmalı, belki kahve.
Soğukta hava daha kirli, rüzgara takılan karamsar düşüncelerden mi ne duman kokuyor saçlarım. Kirli gibi geliyor ama düzgün duruyor. Yaşama uyum sağlıyordur belki üzerindeki kirleriyle.
Katran kaplı kanatlarım, uçamıyorum artık. Yıkasam da geçmiyor. Arada akıveriyor üzerimden, kurtuluyorum ama bir şekilde geri bulaşıyor. Benden mi geliyor acaba bunca katran, halbuki başarılı mıyım bilmiyorum hiç geriye katran bırakmayı. Siz ne yapıyorsunuz bunun için? Siz uçabiliyor musunuz? Siz kimsiniz?!
O değil de bu soğukta kelimeler gerçekten çok abuklar.. Evet, soğuktan sadece..
Şimdi o aptal oyunun aptal şarkısını mırıldanmaya devam edip gülümseyelim!

2 yorum:

  1. Sıcakta daha abuk kelimeler; buharlaşmaya başlayan bir beyinden çıkan mayışmış düşünceler, sözcükler.

    YanıtlaSil
  2. hava soğukken düşünülmüyor ama.. yürünmüyor bile hatta!

    YanıtlaSil