3.2.11

kısa kısa not not 3

-zihnin boşalmışlığının ortasında beklenmeyen bir yerden gelen güzel bir şeyin varlığı gibidir gormothe mesela
-ve hayatımdaki herkesi, her şey için, elimden geldiğince affediyorum..
-rahatlık hep aranılan bir şeydir ve genelde bulunmasının beklenmediği yerlerde çıkıverir
-ama tek ihtiyacımız huzur
-evim olsa bir süre alkol, kahve ve tatlı malzemesine çok fazla para harcardım sanırım
-yatağım odam kadar olsun böylece özgürce yuvarlanabileyim istiyorum. şu haliyle kafamı duvara falan çarpıyorum, sinir bozucu
-ya cümlenin sonuna koyduğum noktayla, o cümle bittiği için üzülürse? onları büyük harfler ve noktalar arasında sınırlandırırken kötü hissediyorum bazen.. üç noktaysa çok çirkin, devam etme zorunuluğu varmışlık hissi bırakıyor. senelerdir iki nokta kullanıyorum sanırım ki moda olmuş galiba bu aralar. parçanın içindeki noktalar kötü değil de, sonu ve başındakiler bir acayip bence. üstelik iki nokta cümleye kendini açıklama fırsatı veriyor, isterse birini alıp diğerinin üzerine koyar ve açıklamasını yapar mesela. evet
-birbirlerine bakmadan ama birbirlerini görerek konuşan insanlar ve birbirlerini görürken birbirlerine bakmayan insanlar
-konunun başlığını "bongda kahve pişirmece!" yapıp ilgi çekesim geldi, ki biliyorum evet işe yaramaz aslında
-ve hayat çok tuhaf, vapurlu falan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder