23.1.11

Başka bir zindan

Soğuk.. Başımın tepesinde keskin bir ağrı var. Titriyorum hafif hafif. Ayaklarım çıplak. Üzerimde, ne renk olduğunu görmediğim bir pijama var. Düz ve desensiz. Pantolon ve gömlek gibi. İnce, yumuşak ama kalitesiz bir kumaş. Evet. Ne alaka? Peki neden rengini göremiyorum. Gri gibi. Her yer siyah ama. Soğuk bir duvara dayanıyorum. Duvar nemli. Hava küf kokuyor. Gözlerim kocamanmış gibi hissediyorum, şişmişler sanki. Yanaklarımda kurumaya yüz tutmuş göz yaşlarına rastlıyorum yer yer. Çapaklar canımı yakıyor. Yürümeye başlıyorum. Sırtım acıyor, kambur kambur yürüyorum. Yük taşımışım sanki. Sırtım ağır, ağrıyor. Bedenimin ağırlığı altında eziliyorum yavaş yavaş. Ayaklarım üşüyor. Yerde, varolmayan bir şeye takılıp düşüyorum. Kafam yere çarpmadan hemen önce ellerim giriyor araya. Dizlerim bereleniyor, ellerim soyuluyor. Yalnızım, korkuyorum. Kendimi küçücük hissediyorum. Canım yanıyor düşüşten, gözyaşlarım koyveriyorlar. Ellerimi emiyorum savsak savsak. Sümüklü, gözü yaşlı küçük bir çocuk gibiyim. Belki de öyleyim. Sığınacak bir şey adı arıyorum, çıkmıyor ağzımdan sözcükler. Ağlıyorum. Sadece ağlıyorum.. O soğuk yere uzanıp, dizlerimi yüzüme çekip, kollarımla onlara sıkıca sarılıp bağıra bağıra ağlıyorum..

Hatırlamak istemeyeceğim kadar güzel bir rüyadan uyanıyorum. Gerçekle rüya arasındaki geçişin tamamlandığı ana kadar bekliyorum zihnimin toparlanmasını. Güzel şeylerin sadece rüyada kaldığını görünce duruyorum sadece. Sırtımı o nemli ve soğuk duvara yaslıyorum, gözlerimi kapıyorum. Yaşlar dökülüyor. Boğazımda düğümlenen bir şeyler var. Kalbimde bir yumru var nefes aldırmayan. Yaşları siliyorum, geri geliyorlar. Bir süre bırakıyorum kendi hallerine, geçiyorlar bir sonraki yakalayabildikleri boşluğa kadar. Ben gözyaşı döktükçe daha ıslak geliyor sanki yerler, duvarlar, hava. Durup ağlıyorum boğulup kurtulma umuduyla, olmuyor. Ayağa kalkıp yürüyorum. Titriyorum hafif hafif.

Ben yürüyorum, yol bitmiyor.
Zaman geçiyor, durum değişmiyor.
Durup zırlıyorum halime, her şey yalnızca daha kötüye gidiyor.

Hayatımda ilk defa, bir şey için bu kadar göz yaşı döküyorum belki de..

1 yorum:

  1. "Bir damla yaş süzüldü gözlerinden
    Mutluluk gözyaşı değil belliydi yüzünden"
    Şarkının sende neden değerli olduğu anlaşılabilir bu yazından, hele de bu yağmurlarda.

    YanıtlaSil